Kanapka kojarzy się z małym miejscem do siedzenia. Z rozkładanym pufem. W rodzinie, w której głową jest tapicer, dziwne spojrzenia po wypowiedzeniu słów: "zrób mi kanapkę, proszę" bardziej kojarzą się ze śniadaniem lub kolacją niż z pracą. A powinny kojarzyć się z pracą, gdyby nie ewolucja języka... Polacy mają Kanapki,pajdy chleba ze smalcem i ogórkami, Francuzi Tartines, Duńczycy Smørrebrød, Włosi mają Panini, Anglicy i Amerykanie Sandwiche i Subwaye, gdzieniegdzie nazywane Undergroundem. Zdaje się, że każda nacja kładzie coś na kromki lub pomiędzy nie. To, co kładą i jak kładą, różni się w zależności od umiejscowienia na globie.
Kanapka jest słowem tak bliskim i codziennym, że nad jego znaczeniem zastanawiają się dzieci w wieku raczkującym, etymolodzy i słabi twórcy blogosfery. Jak podaje mój ulubiony wieloletni i sędziwy przyjaciel Aleksander "kanapka" ('bułka przekrojona z wędliną ułożoną jak poduszki na kanapie'); ale już w franc. podobnie canapé d'anchois, canapé z łac. canopium, a to z grec. konopeion, o 'łożu z zasłoną przeciw komarom' (konops). Ale kanaparz (w klasztorze 'piwniczny, szafarz') z łac. canaparius 'piwniczy' od canapa i canava, 'sklep winny, piwnica'." Następnym razem jedząc kanapę z szynką i serem polaną keczupem można pamiętać, że rodowód swój wzięła od łoża okrytego zasłoną przeciw komarom. Niestety, jeść kanapki kryjąc się przed komarami można tylko w lecie, a najlepiej na pikniku.
Ten, kto dokonał odkrycia, że szynka i ser smakuje najlepiej pod przykryciem kromki pieczywa powinien dostać tytuł szlachecki. Gdzie szukać zwycięzcy? Podobno jest nim hrabia Sandwich. Szkoda, że to nie z tego powodu został hrabim.
Staropolska pajda - kromka, wcale nie jest polska, ale powstała przed odkryciem kucharza hrabiego. Pochodzi od tureckiego i węgierskiego paj- porcja i też pajtasz - towarzysz. Raczej coś co towarzyszy mięsku lub smalcowi i ogórowi, pod jaką to postacią można spotkać ją dzisiaj.
Pozostając w temacie kanapek, tartinek, sandwiczy i pajd chleba z bułką, zróbcie sobie tradycyjnie kanapkę na kolację, wygrzewając się na kanapie przykrytej poduszkami jak wędliną.
Estragonowe masło
1. Do połowy kostki masła w temperaturze pokojowej dodać łyżeczkę suszonego estragonu. Rozbić masło i połączyć dokładnie z ziołem.
2. Przełożyć na folię spożywczą i zawinąć maślaną kiełbaskę. Schować do lodówki do schłodzenia. Można powtórzyć z każdym aromatycznym ziołem, cytryną, limonką.
Pasta z sardynek z marynowanym ogórkiem
1. Przygotować marynatę: 3 łyżki octu, 1 łyżkę oliwy z oliwek, 1 łyżeczkę pieprzu i trochę soli. Pokroić ogórka w cienkie paski za pomocą obieraczki do warzyw. Wstawić ogórki w marynacie do lodówki na 30 minut.
2. 100 g sardynek bez oleju rozgnieść widelcem i pomieszać z 100 g serka do smarowania razem z sokiem z 1/2 cytryny.
3. Dowolne pieczywo posmarować masłem, podgrzać w piekarniku lub na grillu, puścić wodze fantazji i układać zgodnie z prądem.
Dodatkowo, można oczywiście zjeść trochę oliwek (takie ładne tylko ze Starego Kleparza). Obok sardynek na tartinkach leży prosciutto crudo, które jest pięknie suszoną szynką. Niedawno oddałem pół kanapki z tym specjałem potrzebującemu na ulicy. Gdyby wiedział, że zje zaraz około 2 złotych, pewnie by jej nie wziął.
